Uzun bir zamandır ülkemizin gündemini açılımlar meşgul ediyor. Önce adına kürt açılımı dendi tutmayınca demokratik açılım oldu. Muhalefet iktidar kavgaları insanların kafasını iyice karıştırmıştı.
Ama bir gerçek vardı ki oda açılımlarla tavizler veriliyor. Hatta birde Ermenistan açılımı yaptık.
Bu açılımı da kardeşlerimizin bizden medet uman insanların gözlerinin içine baka baka adeta bizden medet ummayın dercesine yaptık. Ama bu açılımı Ermeniler kabul etmediler çünkü Karabağ’ı şart olarak kabul etmediler.
Demek istediğim sanki açılım adı altında birilerine tavizler vermekmiş. Baksanıza bugüne kadar çoktan asılması gereken terörist başı emretmiş diye kandilden geliyorlar ve çıkıp liderim emretti diye geldim pişman değilim ben başbakana cumhurbaşkanına ve genelkurmay başkanına mektup getirdim diyerek kendisini elçi gibi gösteriyor.
Birilerde gözümüzün içine baka baka bunlar masum bunlar suç işlememiş deyip hızlı bir şekilde ben teröristim diyenlere anlamamış gitmiş şimdide gelmiş diye serbest bırakılmıştır.
Bundan ayağı yer alan terörist başı başlamış Türkiye cumhuriyeti hükümetiyle pazarlık yapmaya kalkmıştır. Oda olmayınca ülkenin her yerinde olaylar çıkmaya başlamış hükümet yanlısı olan malum parti ise bölücü başının istedikleri olmamıştır diye açılım bir fiyaskodur diyerek şimdide sineyi millete döneriz diyip tehditler savurmaya başlamıştır.
Biz yanlış yapıyoruz dağdakiler inmek istiyor analar ağlamak istemiyor analar ağlamasın diyenlere soruyorum bunları dağdan indirip şehirlerde mi eylem yapmasını istediniz.
Söyleyin şimdi Tokat’a kadar gelerek yedi Türk evladını şehit edenler kimler şu anda ağlayan analar niye ağlıyor. Hani bu açılımlar gözyaşlarını dindirecekti ne oldu. Şimdi buradan yetkililere soruyorum Türkiye de yapılanlar hakikatten açılımı yoksa?