22 Temmuz 2007’de, daha güçlü olarak iktidara yeniden geldi. Bu güç onları öyle şımarttı ki, önü alınamaz bir sel oldu. “Görünen köy, kılavuz istemez.” Sözü onların geleceğini, gelecekte yapacaklarını ortaya koyar oldu. 12 Haziran 2011’de, tekrar iktidar olurlarsa, neler olacağını kestirmek zor değil. Bu nedenle aşağıda belirttiğim gerekçelerden dolayı AKP’ye oy vermeyeceğim.
AKP, 2002’de üç (Y) dedi. Yani, yoksulluk, yolsuzluk, yasakçılık. Ne yazık ki hiç birini gerçekleştiremedi. Eskisinden daha beter etti.
AKP, milletvekilliği dokunulmazlığını, kürsü dokunulmazlığı ile sınırlı tutacağını söyledi. Ne yazık ki, bu olaya asla yanaşmadı.
Hakkını arayan tekel işçileri eylemine, verdiği tepki, orantısız güç kullanımı tutumunu, yasal bir davranış olduğunu savunur oldu.
Şehitlere kelle, terörist başına sayın söylemi, askerliğin yan gelip yatma yeri olmadığını savunmasına.
Birkaç yıl bundan önce, Amerika’da okuyan çocuklarının giderlerini arkadaşlarının karşıladığını söylemesine rağmen, kısa bir süre sonra, oğlu beş milyon dolara gemicik alabilmesine.
Cumhuriyet ile kavga etme söyleminden hiç vazgeçmemesi. Geçmiş hükümetleri pislik, İsmet İnönü’yü Hitler’e benzetir olmasından.
Beyninde ki yönetimin oluşması için, anayasa değişikliğini tek başına değiştirme isteğinden. Asıl önemlisi, 12 Hazirandan sonra ki gelişmelerden kuşku duymamdan.
Referandum oylamasında, bitarafız diyen iş adamlarına, “Bitaraf olanlar, bertaraf olur.” diye gözdağı vermesinden. Seçim tahminini açıklayan, bir iş adamını haşlamasından.
Eleştiriye asla tahammül gösterememesinden. Kendilerini eleştiren 68 gazeteci, 125 generallin tutuklanarak içeriye atılmasından.
Geciken adalet, adalet değildir. üç yılı aşkın süredir, tutuklu bulunanların, hiç birisinin bu güne dek, mahkum olmamasından. Çiftçi, köylü, emekli, yargı ve asker ile kavgalı olmasından.
Yargıyı tamamen siyasallaştırma girişimlerinden. Adalet Bakanlığı’nın seçtirdiği, anayasa mahkemesi, hakimler, savcılar kurulunda ki blok listeler semeresini verdi. Son olarak Yargıtay başkanının seçiminde ki, Bülent Arınç’ın sevinç gösterilerinden.
Siyasi rakiplerinin birisine, TERBİYESİZ, ALçAK, AHLAKSIZ diye, diğer rakibine ŞEREFSİZLİK diye hitap etmesinden. Sonuçta suçlu kendileri olmasına rağmen, geriye hiçbir adım atmamasından.
Kandil, Ergenekon, CHP, MHP, BDP’yi iş birliği içinde göstermelerinden. Oysa, Habur’da ki rezaleti, asla kabul etmemelerinden.
Açılım deyip bu halkı, kamplara ayırabilmelerinden.
1 700 000 öğrencinin YGS sınavında ki mağduriyetine, ALES sınavında ki beceriksizliklerine, TATMİN OLDUM demelerinden. Önce Deniz Baykal, sonra MHP yöneticilerine kurulan kaset skandallarının, sorumlularının, ortaya çıkarılmamalarından. Bu ahlaksızlığı, seçim meydanlarında dile getirmelerinden.
MHP’yi meclis dışına atmak için kurulan, anket yanlışlıklarına ses çıkarmamaları.
Gazze’ye, Mavi Marmara gemisi yolculuğunda ki komplonun, nasıl gün yüzüne çıkmasından. önce AKP milletvekillerinin, bu yolculuğa, katılacaklarını söylenilmesi, sonra bu durumdan vazgeçip, 9 kişinin ölümüne seyirci kalınmasından.
80 yıldır, bizi fişlediler. Şimdide sıra bizdedir diyen milletvekilinden. AKP’ye oy vermeyenin, kanından şüphe ederim, diyen bir başka milletvekilinden. Cumhuriyet devrimleri, bir travmadır, yakıştırmasını yapan bir başkan yardımcısından.
Avrupa ve Amerika dan her seçim öncesi, iktidar ve muhalefet liderleri, televizyonda tartışırlar. Bu tartışmadan kaçmasından. Hele ben ustayım, siz çıraksınız, yakıştırmasından.
Amerikan ve İngiliz dergileri, 2002’de, 2007’de, 2009’da, 2010’da sizleri destekledi. Şimdi, CHP’nin iktidara gelmesini söylemesine, rahatsız olmanızdan.
Büyük Orta Doğu Projesinin eş başkanı olmanızdan, ABD’den büyük Yahudi Toplumu öDüLü almanızdan, Libya’da, Kaddafi’den İnsanlık ödülü almanızdan, duyduğum üzüntü dolayısı ile, AKP’ye oy vermeyeceğim.